| Podstawowe informacje | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Henryk Borowski |
| Data urodzenia | 14 lutego 1910 |
| Miejsce urodzenia | Płock |
| Data śmierci | 13 listopada 1991 |
| Miejsce śmierci | Warszawa |
| Zawód | Aktor teatralny i filmowy |
| Edukacja | |
| Szkoła | Państwowy Instytut Sztuki Teatralnej (ukończ. 1934) |
| Główne związki teatralne | |
| Teatry | Teatr Współczesny, Teatr Polski, teatry łódzkie, Teatr na Pohulance |
| Wybrane odznaczenia | |
| Odznaczenia | Krzyż Oficerski OOP; Złoty Krzyż Zasługi; Warszawski Krzyż Powstańczy |
Henryk Borowski uczył się aktorstwa w Warszawie i przed wojną występował w teatrach m.in. w Wilnie, Lwowie i w Warszawie. Po II wojnie światowej utrzymywał stałą obecność na scenie i w filmie przez kilka dekad.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się w Płocku i uczęszczał do Liceum Ogólnokształcącego im. Władysława Jagiełły. Po szóstej klasie przeniósł się z rodzicami do Warszawy. W 1934 ukończył Państwowy Instytut Sztuki Teatralnej, a aktorstwa uczył się pod kierunkiem Stanisławy Wysockiej, Juliusza Osterwy, Leona Schillera i Stefana Jaracza.
Przed wojną był aktorem Teatru na Pohulance (Wilno, 1934–1937), Teatru Miejskiego we Lwowie (1937–1938) oraz Teatru Buffo w Warszawie (1938–1939). W czasie okupacji pracował fizycznie i uczestniczył w konspiracyjnym życiu artystycznym Warszawy. Walczył w Powstaniu Warszawskim.
Kariera teatralna i filmowa
Po wojnie występował w łódzkich teatrach, m.in. Wojska Polskiego (1945–1949) i Kameralnym Domu Żołnierza (1949). Następnie wrócił do Warszawy, gdzie był aktorem Teatru Współczesnego (1949–1958, 1960–1991) oraz Teatru Polskiego (1958–1960). W latach 1947–1958 był wykładowcą w warszawskiej PWST. Od 1979 był członkiem zasłużonym SPATiF-ZASP.
Na ekranie zagrał w wielu filmach, między innymi w Zakazanych piosenkach (1946), Krzyżakach (1960) oraz w ekranizacjach takich jak Kopernik (1972) i Noce i dnie (1975). W filmografii pojawiają się też role historyczne, na przykład Joachim von Ribbentrop w Epilogu norymberskim (1970) oraz Tiedemann Giese w Koperniku.
Teatr Telewizji i radio
W Teatrze Telewizji występował wielokrotnie — grał m.in. Gerwazego w adaptacji "Pana Tadeusza" oraz Ribbentropa w "Epilogu norymberskim". W radiu brał udział w słuchowiskach, między innymi w adaptacji "Sagi Rodu Wymęga-Zarawiejskich" jako pradziad Hubert oraz w słuchowiskach autorstwa Jacka Janczarskiego i Adama Kreczmara.
Nagrody i odznaczenia
Otrzymał szereg państwowych odznaczeń i nagród. W 1954 roku otrzymał Złoty Krzyż Zasługi. W 1973 nadano mu Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski. Do innych wyróżnień należą Warszawski Krzyż Powstańczy oraz Medale III i X-lecia Polski Ludowej.
Wyróżniono go też nagrodami artystycznymi: Nagrodą Państwową III stopnia (1953, zespołowa) i wieloma nagrodami Komitetu ds. PRiTV za kreacje w Teatrze TV. W 1977 otrzymał Złotą Syrenkę i Nagrodę Miasta Stołecznego Warszawy, a w 1990 Złoty Wawrzyn Grzymały.
Zmarł w Warszawie 13 listopada 1991 roku i został pochowany na cmentarzu parafialnym w Starych Babicach.
