| Dane podstawowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Władysław Chabowski |
| Urodzenie | 2 lutego 1900, Płock |
| Śmierć | 4 lipca 1977, Warszawa |
| Zawód / role | działacz komunistyczny i związkowy; cenzor; urzędnik |
| Członkostwo i przynależność | |
| Partia | KPRP/KPP (od 1921); funkcje w PPR i PZPR |
| Najważniejsze stanowiska | |
| I sekretarz KW PPR w Krakowie | 27.09.1945–1.12.1945 |
| Dyrektor GUKPPiW | 1950–1951 |
| Przewodniczący ZZ Pracowników Poligraficznych | 1951–1953 |
| Przewodniczący ZZ Pracowników Kultury | 1953–1954 |
| Starszy instruktor CKKP KC PZPR | 1.02.1954–28.02.1957 |
| Pochówek | |
| Miejsce pochówku | Cmentarz Wojskowy na Powązkach, Warszawa |
Władysław Chabowski był działaczem komunistycznym i związkowym, który przepracował wiele lat jako drukarz, instruktor partyjny oraz urzędnik administracji kulturalno-prasowej w PRL.
Życiorys i początki zawodowe
Od 1914 pracował jako drukarz, a później jako zecer w Płocku, a następnie w Warszawie. W 1921 wstąpił do Komunistycznej Partii Robotniczej Polski, która później przyjęła nazwę Komunistyczna Partia Polski. W latach 1935–1938 wykonywał pracę w drukarni MOPR w Warszawie. Po tym okresie przez rok był akwizytorem radiowym.
W 1940 podjął pracę jako drukarz w drukarni Gazety Polskiej w Białymstoku. Po wojnie wrócił do działalności związanej z organizacjami związkowymi i administracją, zajmując stanowiska w strukturach centralnych związków zawodowych.
Działalność partyjna i związkowa
Po 1945 pracował jako instruktor Wydziału Zawodowego Komitetu Centralnego Polskiej Partii Robotniczej. Od 27 września do 1 grudnia 1945 pełnił funkcję I sekretarza Komitetu Wojewódzkiego PPR w Krakowie. W latach 1948–1949 pracował jako instruktor Wydziału Zawodowego KC PZPR.
W strukturach związkowych zajmował kierownicze stanowiska. W 1950 został kierownikiem Wydziału Prezydialnego Centralnej Rady Związków Zawodowych w Warszawie. Następnie od 1951 do 1953 przewodniczył Zarządowi Głównemu Związku Zawodowego Pracowników Przemysłu Poligraficznego, a w latach 1953–1954 kierował Zarządem Głównym Związku Zawodowego Pracowników Kultury.
Funkcje państwowe i ostatnie lata
W 1950 objął stanowisko dyrektora Głównego Urzędu Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk; funkcję tę sprawował do 1951. Od 1 lutego 1954 do 28 lutego 1957 pracował jako starszy instruktor Centralnej Komisji Kontroli Partyjnej KC PZPR. W okresie powojennym łączył obowiązki instruktorskie z działalnością związkową i urzędniczą.
Zmarł 4 lipca 1977 w Warszawie. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.
