| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Witold Antonowicz |
| Data urodzenia | 5 kwietnia 1897 |
| Miejsce urodzenia | Płock |
| Data śmierci | 1940 |
| Działalność | |
| Zawód | Nauczyciel, dyrektor szkoły, działacz samorządowy |
| Funkcje | Poseł na Sejm (1938–1939); dyrektor Gimnazjum Kupieckiego w Białymstoku; przewodniczący Rady Nadzorczej Bazaru Przemysłowo-Ludowego |
| Odznaczenia | |
| Ordery | Złoty Krzyż Zasługi (9 XI 1932, 11 XI 1937) |
Witold Antonowicz był nauczycielem i organizatorem placówek oświatowych oraz aktywnym działaczem lokalnym. Zasiadał w radzie miasta Białegostoku i w latach 1938–1939 reprezentował okręg nr 40 jako poseł V kadencji Sejmu II RP.
Życiorys i pierwsze stanowiska
Urodził się w rodzinie Walerego i Stanisławy z domu Trzcińskiej. Ukończył wykształcenie średnie oraz kursy administracyjne. Po kształceniu rozpoczął pracę w Izbie Przemysłowo-Handlowej w Wilnie, a później przeniósł się do Białegostoku, gdzie podjął działalność w samorządzie i w spółdzielczości.
W Białymstoku pełnił funkcję przewodniczącego Rady Nadzorczej Bazaru Przemysłowo-Ludowego oraz był członkiem Rady Nadzorczej Chrześcijańskiej Spółdzielni Spożywców „Zjednoczenie”. Zasiadał też w radzie miasta i pracował jako dyrektor w szkole handlowej.
Założenie szkół i praca w oświacie
W 1924 założył i został dyrektorem oraz nauczycielem Gimnazjum Kupieckiego w Białymstoku. W tym samym roku współorganizował Polskie Towarzystwo Krzewienia Wiedzy Ekonomicznej i Handlowej, angażując się w kształcenie zawodowe młodzieży.
W 1930 utworzył Publiczną Szkołę Powszechną na Powietrzu dla dzieci zagrożonych gruźlicą, wadami postawy lub innymi schorzeniami. Placówka mieściła się w lesie Zwierzyniec w okolicach Białegostoku; stosowano tam naświetlanie lampami kwarcowymi, gimnastykę korekcyjną, a część lekcji prowadziło się na świeżym powietrzu w ogrodach szkoły.
Działalność polityczna i los po 1939
Do Sejmu V kadencji został wybrany z okręgu nr 40 (Białystok). Zasiadał w klubie OZN i pracował w komisji przemysłowo-handlowej oraz administracyjno-samorządowej; był także zastępcą członka w komisji budżetowej.
Po sowieckiej inwazji w 1939 został aresztowany przez NKWD. Istnieją dwie wersje jego losu: według jednej z nich zmarł w więzieniu, według innej został zamordowany w ramach zbrodni katyńskiej w Mińsku.
Ordery i wyróżnienia
Otrzymał dwukrotnie Złoty Krzyż Zasługi: 9 listopada 1932 oraz 11 listopada 1937. Daty nadania tych odznaczeń potwierdzają uznanie jego działalności zawodowej i społecznej.
