Jewgienij Arciuk — rosyjski działacz emigracyjny i tancerz

Arciuk wyemigrował z Rosji do Francji w 1928 roku i osiedlił się w Paryżu, gdzie pracował przy spektaklach teatralnych jako kostiumer i technik maszyn scenicznych. W mieście zaangażował się w życie artystyczne i filatelistyczne, a następnie występował jako tancerz baletowy.

Działalność w Paryżu i pierwsze organizacje

W Paryżu Arciuk początkowo zajmował się obsługą techniczną scen w kilku teatrach. Angażował się także w działalność Asocjacji Filatelistów. W 1939 roku stanął na czele założonych przez siebie organizacji: Bractwa Świętego Jerzego oraz Związku Wojskowych Ruchu Wyzwoleńczego. Rok później współtworzył zespół Balet Rosyjski, a następnie objął kierownictwo jednego z paryskich teatrów rosyjskich.

Praca w czasie wojny i działalność w powojennych Niemczech

Na początku lat 40. Arciuk współpracował z Narodowym Stowarzyszeniem Młodzieży Rosyjskiej (NORM). W 1942 roku przeniósł się do Włoch, gdzie podjął pracę jako technik sceny w La Scala w Mediolanie. Po wojnie osiedlił się w Monachium i prowadził działalność antykomunistyczną, przyjmując pseudonim Dierżawin. Zaczął wydawać pismo Nabat, a w drugiej połowie 1948 roku założył Rosyjski Wszechnarodowy Ruch Ludowo-Państwowy.

Późniejsze lata i zmiana orientacji politycznej

Arciuk ogłosił się przewodniczącym Narodowego Przedstawicielstwa Rosyjskiej Emigracji. W latach 60. odwiedził ZSRR. Po tym wyjeździe osiedlił się we Frankfurcie nad Menem i – jak wykazywał w swoich późniejszych działaniach i publikacjach – zastosował linię bardziej proradziecką. Napisał książkę Russkaja politika samosochranienija, w której twierdził, że Zachód szykuje się do zajęcia Rosji.

Zginął w wypadku samochodowym.