| Dane | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Jan Tadeusz Betley |
| Urodzenie | 28 lutego 1908, Płock |
| Zgon | 4 kwietnia 1980, Warszawa |
| Zawód | malarz |
| Edukacja | Szkoła Sztuk Pięknych / Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie |
| Nauczyciel | Tadeusz Pruszkowski |
| Członkostwo | Grupa Czwarta (od 1935) |
| Główne tematy | pejzaż, sceny rodzajowe, konie, portret |
| Miejsce związku | Warszawa |
| Mieszkał | ul. Złota; po 1951 ul. Nowolipki |
| Pochówek | Cmentarz Powązkowski, kw. 264-6-10 |
| Małżeństwo | Hanna Elżbieta z Pachniewskich (1935–rozwód); Krystyna Konecka-Betley (od 1949) |
| Odznaczenia | Srebrny Krzyż Zasługi (1954); Medal 10-lecia PRL (1955) |
Jan Betley urodził się w Płocku w rodzinie Stefana Betleya i Stanisławy z Ligowskich. Po ukończeniu gimnazjum w Płocku kontynuował naukę w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych, która w 1932 przyjęła nazwę Akademii. Wkrótce stał się częścią młodego środowiska skupionego wokół profesora Tadeusza Pruszkowskiego i związał się ze stowarzyszeniem plastyków "Grupa Czwarta". W czasie wojny jego przedwojenne prace uległy niemal całkowitemu zniszczeniu. Po wojnie związał całe życie artystyczne z Warszawą, gdzie mieszkał, pracował i wystawiał.
Życiorys i wykształcenie
Betley ukończył gimnazjum w Płocku, a następnie podjął naukę w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych. W 1930 przeszedł formalnie do Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie uczył się pod kierunkiem profesora Tadeusza Pruszkowskiego. W 1936 otrzymał absolutorium wraz z pierwszą nagrodą za osiągnięcia studenckie. Już w 1935 był członkiem Grupy Czwartej, zespołu młodych malarzy wywodzących się z pracowni Pruszkowskiego. Wojna zniszczyła znaczną część jego przedwojennego dorobku, co ograniczyło dostęp do tamtych prac.
Kariera i twórczość
Betley uprawiał malarstwo sztalugowe, pracując w oleju i akwareli. W jego twórczości przeważały pejzaże, sceny rodzajowe oraz przedstawienia koni i portrety. Po wojnie związał zawodowo swoje życie z uczelnią artystyczną w Warszawie; w 1948 rozpoczął pracę w Akademii Sztuk Pięknych jako asystent, następnie był adiunktem, a od 1967 nosił tytuł docenta. Mieszkał i tworzył w Warszawie, najpierw przy ulicy Złotej, a od 1951 przy ul. Nowolipki, przez co zyskał miano malarza warszawskiego, w szczególności znanego z obrazów Starego i Nowego Miasta.
Życie prywatne i odznaczenia
W 1935 poślubił Hannę Elżbietę z Pachniewskich; po rozwodzie w 1949 zawarł związek małżeński z Krystyną Konecką-Betley. Z drugiego małżeństwa miał troje dzieci. Za działalność artystyczną i społeczną otrzymał wyróżnienia: Srebrny Krzyż Zasługi nadano mu 15 lipca 1954 roku, a Medal 10-lecia Polski Ludowej przyznano 19 stycznia 1955 roku. Jan Betley zmarł 4 kwietnia 1980 roku w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 264-6-10).
