Rejestracja i logowanie

Powstały ogrody miododajne pod Płockiem

Wydarzenia 08-10-2017 Autor: jw Foto: Fundacja "Młodzi Razem"
0

Powstało 10 ogrodów miododajnych  dla pszczół i trzmieli. Dlaczego to takie ważne?

Projekt jest pierwszym i pilotażowym programem realizowanym w powiecie płockim przez Fundację „Fundusz Lokalny Ziemi Płockiej Młodzi Razem” i ma na celu zwiększenie liczebności populacji trzmieli i dzikich pszczół  poprzez przywrócenie i wzbogacenie ich bazy pokarmowej oraz tworzenie sztucznych miejsc gniazdowych.

W efekcie zostało utworzonych 10 stref nektarodajnych na terenie 10 placówek oświatowych. W Szkole Podstawowej im. Czesława Hińca w Rogozinie, Zespole Szkół w Radzanowie, Publicznej Szkole Podstawowej w Cieślach, Szkole Podstawowej im. Miry Zimińskiej-Sygietyńskiej w Cieszewie, Zespole Szkół w Drobinie, Szkole Podstawowej w Podgórzu, Szkole Podstawowej w Zagrobie, Niepublicznej Szkole Podstawowej w Nowym Kanigowie, Modelowym Wiejskim Centrum Ekoturystyki Przyjazne Środowisku – Szkolne Schronisko Młodzieżowe – Zielona Szkoła w Sendeniu, Stowarzyszeniu Ekologiczno – Kulturalnym „Ziarno” w Grzybowie.

Każda strefa nektarojada składa się z 1 hotelu  dla owadów zapylających, 4 drzew nektarodajnych (lipa) oraz 100 krzewów (rokitnik zwyczajny, wierzba purpurowa, tawuła japońska, lilak pospolity, irga błyszcząca).

Dlaczego projekt jest tak ważny z punktu widzenia ekologii?

- Ponieważ liczebność populacji różnych gatunków pszczół ulega ciągłemu zmniejszaniu - wyjaśnia Iwona Marczak, prezes Fundacji "Młodzi Razem". - Przyczyną są głównie zmiany w agrokulturze. Odejście od tradycyjnego rolnictwa, bogatego w gatunki roślin uprawnych i chwastów, na rzecz wielkoobszarowych monokultur, stosowanie chemicznych środków roślino i owadobójczych powoduje niszczenie środowiska życia pszczół, ich bazy pokarmowej, a także samych owadów. A warto pamiętać, że pszczoły miodne i dzikie owady zapylające odgrywają kluczową rolę w rolnictwie i produkcji żywności - kontynuuje. - Negatywny wpływ ma również zanik siedlisk wykorzystywanych przez owady, jak skarpy, miedze, śródpolne zakrzaczenia i zadrzewienia. Zanik tradycyjnego budownictwa domów i budynków gospodarczych, z wykorzystaniem drewna i gliny, posiadających dachy ze strzechy pozbawiło wiele gatunków miejsc odbywania rozrodu.

W Polsce występuje 29 gatunków trzmieli. Należą one do rzędu błonkówek. Na co dzień możemy spotkać około 15 gatunków, a wśród nich najpospolitsze i najczęściej obserwowane: trzmiele ziemne, kamienniki, leśne, gajowe, rudoszare, drzewne (parkowe), rude. Wszystkie gatunki są pod prawną ochroną. Trzmiele odgrywają ogromną rolę w zapylaniu roślin kwiatowych. Są przy tym bardziej wydajne i pracowite od pospolitych pszczół miodnych, poprzez aktywność w niższych temperaturach. Budowa aparatu gębowego u trzmieli sprawia, że w poszukiwaniu pyłku i nektaru, zapylają one rośliny niedostępne dla pszczół. Obfitość i dostęp do pokarmu dla trzmieli stanowi w konsekwencji o ich sukcesie rozrodczym i szansie przetrwania. 

Projekt został zrealizowany w ramach zadania „Aktywna ochrona trzmieli i dzikich gatunków pszczół na Ziemi Płockiej – etap I” i dofinansowany ze środków Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Warszawie.
 

komentarze (0)
Dodaj komentarz

Nie dodano jeszcze komentarzy do tego artykułu

dodaj komentarz
Czytaj także
<-- -->